فرمان عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه الله تعالی در مورد جلوگیری از قاچاق انسان (ماده اول - ماده دوم).

 مادۀ اول:

وزارت­های ارشاد، حج و اوقاف، معارف، تحصیلات عالی، اطلاعات و فرهنگ، امر بالمعروف، نهی عن المنکر و سمع شکایات، سرحدات، اقوام وقبایل و مخابرات و تکنالوژی معلوماتی مکلف اند، در مورد عواقب بد و ممانعت شرعی قاچاق انسان و در خطر انداختن زندگی، تدابیر آگاهی عامه را ترتیب و عملی نمایند و از عواقب ناگوار قاچاق انسان مردم را آگاه نمایند. همچنان علمای کرام، بزرگان و متنفذین منطقه در بخش آگاهی در مورد قاچاق انسان همکاری کامل نمایند.

مادۀ دوم:

(1) وزارت امور داخله مکلف است قاچاقبران انسان­ را که در ولایات مختلف، مردم خاصتاً جوانان را به بیرون شدن از افغانستان از راه­های قاچاقی و پر از خطر تشویق می­نمایند و می­فرستند، تعقیب، تثبیت و دستگیر نماید.

(2) وزارت امور داخله قاچاقبران انسان را بعد از دستگیری برای جزا به محاکم نظامی معرفی نماید.

(3) هرگاه از مراکزی برای قاچاق انسان استفاده صورت می­گرفت، وزارت امور داخله مکلفیت دارد که بعد از تثبیت، آنها را به طور جدی مسدود نماید.